In dit verband moet ook vermeld worden dat de basisvoorwaarden voor de opname in de brouwerijambacht in de 15de en 16de eeuw buitengewoon veeleisend waren: hiervoor moest men niet enkel, zoals dit ook in de andere ambachten het geval was, bewijzen dat men uit een wettelijk huwelijk geboren was en dat men over zijn burgerrechten beschikte. Wegens het kapitaalintensieve karakter van het brouwhandwerk verleenden bijvoorbeeld de Beierse Hertogen, die ook over de vergunning beschikten, het recht om een brouwerij op te richten en te beheren, enkel aan invloedrijke en welhebbende burgers die grondstukken bezaten.

Deze geprivilegieerde groep van brouwers, die de brouwinstallaties door erfopvolging bezaten, bedreven het brouwen in de regel niet zelf, maar bekleedde ambten in de stad. De brouwheren stelden in de brouwerijen meestal loonknechten, gezellen en brouwmeesters te werk waarvan velen het subjectieve brouwrecht bezaten. Maar ook binnen deze leden van de nering die enkel ambachtelijk actief waren voltrok zich in de 2de helft van de 13de eeuw de vorming van een geprivilegieerde personenkring, namelijk die van de brouwmeesters. Deze schermden hun stand streng af en voerden veeleisende toegangsvoorwaarden in.

Het strikt naleven van de bepalingen van het reinheidsgebod is niet in de laatste plaats aan het uitgesproken standen- en zelfbewustzijn van deze ambachtelijke tak te wijten. Daar waar er geen - zoals in Beieren - door de landheren verleende privilegies waren, hebben de strenge bepalingen van de gilde en het zelfbesef van hun leden ertoe bijgedragen dat de desbetreffende brouwverordeningen strikt nageleefd werden.

  |terug|mail|print|top|