Zo'n 10.000 jaar geleden werd gerst voor het eerst verbouwd. Samen met andere granen maakte men er een soort granenpap van, die vermengd met giststoffen of zuurdesem, rees tot brooddeeg waar vervolgens brood van gebakken werd. Men ontdekte dat bij het rijzen van het brooddeeg het aanwezige zetmeel - afkomstig uit de granen - werd omgezet in suiker en dit laatste weer in alcohol. Het is deze alcohol die aan de oorsprong ligt van de eerste bierbereidingen.
Het eerste bier, gebrouwen in Babylonië, was trouwens halfvloeibaar. Het stond stijf van het meel dat een tweede gisting ondergaan had.

Lange tijd werd bier beschouwd als drinkbaar brood en brood als eetbaar bier.

Beide hebben immers gemeenschappelijke voorgeschiedenis en zijn afkomstig van dezelfde natuurlijke grondstoffen.
Overal waar granen verbouwd werden, werd bier gebrouwen. In de Oudheid was bier een even belangrijke voedingsbron als brood. Niet in het minst omdat bier een stuk veiliger was om drinken dan het doorgaans vervuilde rivierwater.

De eerste bieren werden gemaakt uit een pap van gerst en emmer (een soort tarwe) en bevatte weinig alcohol. Pas toen het mouten ontdekt werd, ging het bier meer alcohol bevatten. Een ontdekking die op naam staat van de Mesopotamiërs in 3000 - 2000 v. C.